ماوس نوری یا لیزری؟ کدام بهتر است؟

ماوس نوری یا لیزری؟ کدام بهتر است؟

همان طور که می دانید ماوس از جمله ضروری ترین تجهیزات هر رایانه است. بسیاری از کاربران اگر ماوس در اختیار نداشته باشند قادر نیستند برای مدت پنج دقیقه هم با رایانه کار کنند و این نشان دهنده اهمیت این وسیله بسیار ساده هنگام استفاده از رایانه است. ماوس های قدیمی را به خاطر دارید؟ از نظر ظاهری بسیاری از آنها شبیه موش هستند که در بخش جلوی ماوس، دو کلید برای کلیک راست و کلیک چپ درنظر گرفته شده است. در میان این دو کلید نیز غلتکی وجود دارد که می توانید با استفاده از آن عملیاتی همچون بزرگنمایی و کوچک نمایی یا اسکرول میان صفحات را به انجام برسانید.

زیر ماوس نیز گلوله ای وجود دارد که به کمک آن، ماوس روی پد ماوس و نشانگر روی رایانه حرکت می کند. امروزه نیز ماوس شکل و ظاهر همیشگی خود را حفظ کرده و تنها تفاوت آنها مربوط به گلوله ای است که ماوس برای تعیین موقعیت خود روی صفحه از آن کمک می گرفت؛ یعنی این گلوله جای خود را به نور و لیزر داده است. ماوس های نوری (Optic) و لیزری بوفور در بازار یافت می شود.

گاهی اوقات از برخی ماوس های نوری به اشتباه ماوس لیزری نام برده می شود، در صورتی که ماوس لیزری با ماوس نوری متفاوت است. آیا شما هم جزو آن دسته از کاربرانی هستید که فکر می کنید زیر هر ماوسی که یک نور قرمز رنگ مشاهده شود، آن ماوس لیزری است؟

بی سیم یا سیم دار؟

پیش از هر چیز بهتر است این نکته را یاد آور شویم که ماوس نوری و لیزری هر دو توسط درگاه یو اس بی به رایانه متصل می شود و در هر دو حالت نیز این ماوس ها می تواند بی سیم یا سیم دار باشد. پس اگر ماوسی بی سیم باشد دلیل بر لیزری یا نوری بودن آن نیست و همچنین لزومی ندارد یک ماوس لیزری، بی سیم باشد. لیزر یا چراغ؟ همان طور که می دانید، ماوس ها برای تعیین جهت حرکت روی صفحه (پد) از یک دوربین کوچک کمک می گیرد. این دوربین تصویری از صفحه زیر ماوس را تهیه و پس از حرکت ماوس، تصویر جدید را با تصویر قبلی مقایسه کرده و به این ترتیب جهت حرکت را مشخص و نشانگر ماوس را در همان جهت حرکت می دهد.

یکی از مشکلاتی که برای تهیه تصاویر در چنین شرایطی رخ می دهد این است که صفحه زیر ماوس، تاریک است و برای رفع این مشکل باید از یک منبع نور برای روشن کردن آن کمک گرفت. این نور می تواند به دو روش تامین شود که هریک از این روش ها موجب می شود تا نوع ماوس شما تغییر کند. به عبارت دیگر چنانچه نور توسط یک چراغ LED تامین شود، ماوس نوری است و چنانچه از لیزر برای روشنایی زیر ماوس استفاده شود، ماوس لیزری است. از کجا بفهمیم؟

ادامه نوشته

یک نکته عجیب در ویندوز!

یک نکته عجیب در ویندوز! یک پوشه جدید ایجاد کنید (راست کلیک کنید و از new بر روی folder کلیک کنید). سپس برای نام آن عبارت con را تایپ کنید. نکته جالب این موضوع اینجاست! شما هرگز فولدری با نام con نمی توانید ایجاد کنید!

چگونه پوشه های مخفی شده با ویروس NewFolder.exe را آشکار کنیم

چگونه پوشه های مخفی شده با ویروس newfolder.exe را آشکار کنیم

احتمالاً همه شما یک بار هم شده با ویروس newfolder.exe دست و پنجه نرم کرده اید مگر آن که کاربر سیستم عامل های لینوکس و مکینتاش باشید.

ویروس newfolder.exe با آلوده‌سازی پوشه‌های شما دردسرهایی را برای شما به ارمغان می آورد که مهمترین آن پاک شدن پوشه ها بعد از ویروس کشی فلش یا هارددیسک اکسترنال و… است.

اما نکته اینجا است که وقتی حجم درایو خود را چک می‌کنید می‌بینید که هنوز فایل‌ها همانجا قرار دارند! ولی هیچ اثری از آن ها نیست. حتی show hidden files and folders در folder options هیچ کمکی به شما نخواهد کرد. البته یک راه ساده این است که اگر نام پوشه حذف شده را می دانید آن را در نوار آدرس بعد از نام درایو وارد کنید و اینتر را بفشارید. اما به یاد آوردن نام تک تک پوشه ها اگر مدت زمان زیادی هم از ریختن آن ها داخل درایو یا فلش گذشته باشد کار دشواری است.

پس راه حل چیست؟ راه حل را در ادامه خواهید یافت.
چاره کار نرم افزار anti hidden است که حجم آن به ۸۰۰ کیلوبایت هم نمی‌رسد. این برنامه یک برنامه کاملاً ایرانی است.
روش کار هم بسیار آسان است در قسمت مسیر، مسیر درایو یا فلش مموری خود را مشخص کنید و سپس کلید شروع عملیات را بفشارید. همه چیز به سرعت بازیابی خواهد شد.
امیدواریم این برنامه بسیار مفید به کارتان بیاید و بتوانید فایل‌ها و پوشه‌هایتان را از چنگال ویروس newfolder.exe برهانید.

قابلیت های کلیدی نرم افزار anti hidden:
- از بین بردن برخی اثرات ویروس ها پس از پاکسازی
- نمایش فایل ها و فولدرهایی که توسط ویروس ها مخفی شده اند
- نمایش پوشه های سیستمی مخفی شده
- استفاده آسان

حافظه‌های HMC که 20 برابر سریع‌تر از DDR3 هستند

اولین استاندارد بین‌المللی برای حافظه‌های hmc که 20 برابر سریع‌تر از ddr3 هستند، بالاخره تصویب شد

مدتی است که کمپانی‌های بزرگ در مورد مکعب حافظه‌ی هیبریدی مشغول رایزنی هستند و حالا زمان آن رسیده که توافقی در این زمینه صورت گیرد. ائتلاف مکعب حافظه‌ی هیبریدی یا hmcc پس از 17 ماه بررسی و تلاش مشترک بیش از 100 کمپانی عضو، بالاخره اولین استاندارد بین‌المللی حافظه‌ی جدیدی که 20 برابر سریع‌تر از حافظه‌های ddr3 فعلی است را منتشر کردند.

منظور از hmc یا مکعب حافظه‌ی ترکیبی نوع جدیدی از حافظه‌های رم کامپیوتر است. کمپانی‌های بزرگی مثل سامسونگ، میکرون تکنالوجی، آرم، اچ‌پی، مایکروسافت، الترا و زایلینکس برای تولید این حافظه‌ی جدید می‌کوشند. ساختار داخلی hmc به این صورت است که چند قالب حافظه به صورت سه‌بعدی در کنار هم قرار می‌گیرد. معمولاً تعداد قالب‌ها 4 یا 8 عدد است. ارتباط بین لایه‌های مختلف از طریق tsv و مایکروبامپ ایجاد می‌شود.

کنترلر حافظه نیز به صورت یک قالب جداگانه در بسته‌ی حافظه‌ی hmc قرار می‌گیرد. توجه کنید که در hmc از همان سلول‌های حافظه‌ی dram استفاده می‌شود اما با حافظه‌های ddr2 و ddr3 امروزی سازگار نیست.

اولین استاندارد برای hmc یا hybrid memory cube بالاخره تصویب شده و حالا سازندگان بزرگ حافظه می‌توانند این حافظه‌های دسته‌ای که مصرف انرژی کمتری دارند را در ظرفیت‌های 2، 4 و 8 گیگابایت تولید کنند. حتماً ظرفیت‌های ذکر شده برایتان چیز جالبی نیست اما توجه کنید که اگر یک مکعب حافظه با 8 لینک ارتباطی داشته باشیم، بیشینه‌ی سرعت آن رقم فوق‌العاده‌ی 320 گیگابایت در ثانیه خواهد بود که 20 برابر بیشتر از نسل فعلی حافظه‌های ddr3 می‌باشد.

طبق اولین استاندارد مصوب، از 16 انشعاب فول داپلکس در حالت کامل و 8 انشعاب در حالت نیمه‌کامل که هر یک سرعتی بین 10 الی 15 گیگابیت بر ثانیه دارند، به عنوان واسط استفاده می‌شود. هر بسته‌ی hmc را یک مکعب می‌گویند. می‌توان نهایتاً 8 عدد مکعب را با استفاده از لینک مکعب به مکعب شبکه کرد، لینک ارتباطی برخی از مکعب‌ها می‌تواند نقش یک معبر را ایفا کند.

ابعاد یک مکعب معمولی با 4 لینک 31 در 31 در 3.8 میلی‌متر است و دارای 896 پین می‌باشد.

با توجه به مشخصات اولین استاندارد یعنی hmc 1.0 می‌توان از این حافظه‌ها در مواردی که به ارتباطی با دسترسی سریع (یا sr) و دسترسی بسیار سریع (یا usr) بین لایه‌های فیزیکی داخلی (یا phyها) نیاز دارند، استفاده کرد. از کاربردهای آن می‌توان به مواردی اشاره کرد که به جفت‌شدگی تنگاتنگ و نزدیک حافظه در fpgaها، asicها و asspها نیاز است مثل شبکه‌هایی با کارایی بالا و یا آزمایش و اندازه‌گیری اشاره کرد.

میکرون یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان حافظه قرار است در سال 2013 اولین hmcهای خود با سرعت 320 گیگابایت در ثانیه را روانه‌ی بازار کند. دیگر بزرگان دنیای حافظه مثل هاینیکس و سامسونگ هم در شمار اعضای این ائتلاف هستند و به زودی محصولات مشابهی روانه‌ی بازار خواهند کرد.

تکنولوژی مکعب حافظه‌ی هیبریدی در غلبه بر مشکل حافظه‌های کند کمک بزرگی است. در دنیای امروز کامپیوترها بسیار سریع شده‌اند و عملکرد تجهیزات شبکه بسیار بالا رفته است. به همین علت مشکلی به نام "دیوار حافظه" پیش می‌آید که در آن سرعت کم حافظه در مقایسه با توان سیستم، مانعی برای افزایش کارایی محسوب می‌شود. حافظه‌های سریع hmc راهی برای غلبه بر این مشکل به حساب می‌آیند.

در فصل اول سال 2014 دومین استاندارد مکعب حافظه‌ی هیبریدی معرفی می‌شود که هدف از آن افزایش پهنای باند از 10، 12.5 و 15 گیگابیت در ثانیه به 28 گیگابیت در ثانیه برای لینک ارتباطی دسترسی سریع و نیز از رقم 10 گیگابیت بر ثانیه به 15 گیگابیت بر ثانیه برای لینک ارتباطی دسترسی بسیار سریع می‌باشد.